Altijd de lieve vrede bewaren in je huwelijk: waarom dit je juist uitput
De vermoeiende redderrol
Je man komt thuis van zijn werk. Hij zegt niet veel. Je zou wel een gezellig gesprek aan tafel willen om de dag door te nemen. Ook je kinderen hebben veel te vertellen over hoe hun schooldag was. Aan de korte antwoorden die hij geeft merk je dat je je mond maar gaat houden en je richt op de kinderen. Je probeert het zo gezellig mogelijk te houden. Vanbinnen ben je er eigenlijk doodmoe van. Waarom moet het bewaren van de lieve vrede altijd van jou komen? Je voelt boosheid opkomen, maar je slikt het maar in uit angst voor ruzie en gedoe. In mijn praktijk in Goes hoor ik vrouwen dit regelmatig vertellen. Zo verder gaan, kost veel energie.
Je bewaart de vrede, maar je verliest jezelf
Wanneer je continue op eieren loopt en bezig bent met de reactie van de ander, kan dat je ontzettend uitputten. En tegelijk kan je het gedrag van de ander niet besturen of veranderen. Het continue stappen in de redderrol, het oplossen en verantwoordelijkheid nemen voor de sfeer is een vermoeiende uitputtingsslag. Uiteindelijk loop je op je laatste energie en voel je je leeg en opgebrand. Je bent misschien al ver over je grenzen gegaan. Misschien herken je je eigen grenzen ook niet goed en ben je je er niet bewust van dat je alles probeert te dragen in huis. Sterk zijn en doorgaan heeft je waarschijnlijk al ver gebracht, maar het breekt je steeds meer op. Als iemand je zou vragen wat jijzelf nou eigenlijk nodig hebt, dan weet je dat niet zo goed.
De paradox van een eenzaam huwelijk
Juist door de lieve vrede te willen bewaren, verdwijnt de echte verbinding in je huwelijk en ontstaat er emotionele eenzaamheid. Je vertelt niet wat je verlangens zijn, want daar wordt toch niet op gereageerd. Je vertelt niet wat er in je om gaat, want daar krijg je toch meestal een kort ‘oke’ op. Je vertelt zeker niet waar je je aan stoort en wat je pijn doet, want dan wordt de ander boos. Dus je houdt je ware gevoelens maar achter. Je trekt een muurtje op om je achter te verschuilen. Je wilt graag blijven in je huwelijk, maar niet achter dat muurtje. Je verlangt naar echte verbinding, zonder angst voor conflict of leegte.
Waar komt de angst voor conflict vandaan?
Deze angst voor conflict komt vaak voort uit een beschermingspatroon van vroeger. Je kunt het verlatingsangst noemen, of angst voor verlies van verbinding. De overtuiging en de angst komst voort uit een besluit dat je nam in je kindertijd. Je denkt: “ik heb de ander (ouder) nodig om het leven aan te kunnen. Als de ander (ouder) mij verlaat dan ben ik alleen en red ik het niet.”
Je kiest dan voor de veiligheid van de relatie en betaalt de hoge prijs van het verlies van eigenheid. Dat was nuttig voor je als kind. Maar nu in de volwassenheid moet je voor een deel je eigen leven maken en zelf vormgeven aan je bestaan, ook binnen de eenheid van een huwelijk. Daar is moed voor nodig. Missen we die moed, dan vervallen we in die verlatingsangst, zo leerde ik in de interessante lessen over overlevingsmechanismen bij de opleiding psychosociale therapie bij De Roos Opleidingen.
Herken je dit gevoel en wil je er eens vertrouwelijk over praten? Je staat er niet alleen voor. Ontdek hier hoe psychosociale therapie je kan helpen.
De eerste stap naar echte verbinding
Hoewel het misschien tegenstrijdig klinkt, kan grenzen aangeven juist de verbinding herstellen omdat je jezelf weer laat zien in de relatie. Er ontstaat weer echt contact in je relatie in plaats van dat je langs elkaar heen blijft leven en steeds meer uit elkaar groeit. Door confrontatie neem je je eigen gevoel serieus. Natuurlijk kan het ervoor zorgen dat er tijdelijk meer verwijdering ontstaat, maar als het goed is wordt er daarna weer verbinding gezocht. Dat is dan een mogelijkheid voor echte intimiteit, waarin jij je authenticiteit meeneemt, wie je echt bent. Kwetsbaar en eerlijk, in plaats van sterk en vanachter een muurtje.
Je hoeft het niet alleen te doen
Klinkt dit spannend, onmogelijk of te mooi om waar te zijn?
Je hoeft het niet alleen te doen. In mijn praktijk voor psychosociale hulpverlening in Goes, bied ik een veilige, rustige plek om samen te onderzoeken hoe je jouw eenzaamheid doorbreekt door te kijken welke patronen eronder liggen. En hoe je voorzichtig, op jouw tempo, achter dat muurtje vandaan komt. Mijn ervaring is dat het heel helpend is om bij spanningen in de relatie eerst je eigen aandeel te onderzoeken, voordat er eventuele partnergesprekken plaatsvinden. Ontdek de mogelijkheden in een gratis en vrijblijvend gesprek.
Bonny is psychosociaal therapeut i.o. en als student-lid aangesloten bij de Landelijke Vereniging voor Psychosociaal Werkenden (LVPW). Vanuit haar therapeutische achtergrond helpt zij mannen en vrouwen die te maken hebben met eenzaamheid in hun huwelijk en moeite hebben met het stellen van gezonde grenzen. Vanuit een veilige setting helpt zij cliënten om de eigen patronen te doorbreken, zodat zij zich opnieuw verbinden met zichzelf en de ander. Na haar afstuderen in mei 2027 start zij als erkend registertherapeut.
