We praten alleen nog over praktische zaken | Een teken van eenzaamheid in jouw huwelijk?
“Om hoe laat ben je thuis?”
“Wil jij de boodschappen doen?”
“De kinderen moeten om 18:00 uur op de club zijn.”
“Heb jij die tandartsrekening al betaald?”
Je praat eigenlijk elke dag met elkaar. En misschien is er ook zelden ruzie?
Maar toch voelt het leeg. Je voelt je al een tijdje alleen in je huwelijk.
Jullie zijn wel samen, maar je bent jezelf een beetje kwijtgeraakt onderweg in het zorgen, verantwoordelijkheden nemen en brandjes blussen voor de mensen om wie je geeft.
Je praat nog wel met je partner over wat er geregeld moet worden, maar niet meer over wat er echt vanbinnen in je leeft.
Je vraagt je regelmatig af:
“Is dit het nou?”
Waarom praten we alleen nog over praktische zaken?
Wanneer je als partners alleen nog maar praat over de kinderen, het werk en de taken in huis, is dit vaak een teken dat de emotionele verbinding onder druk staat.
Dit betekent niet dat er geen liefde meer is. Vaak ben je jezelf gaandeweg kwijtgeraakt in taken, rollen, verantwoordelijkheden en in oude, automatische patronen.
Dan ontstaat emotionele afstand en kan vervolgens een gevoel van eenzaamheid in een huwelijk ontstaan.
Het probleem is vaak groter (of gaat dieper) dan alleen de communicatie
Vaak denken mensen dat communicatie het grootste probleem is. Hier wordt ook vaak op ingezet bij de meeste vormen van relatietherapie.
Maar in mijn praktijk zie ik vaak iets anders.
Hoe er gecommuniceerd wordt is eerder een gevolg van een onderliggend patroon.
Je bent jezelf in het zorgen en verantwoordelijkheid nemen langzamerhand kwijtgeraakt. Je staat niet meer zo stevig en je raakt een beetje in een overleefstand. Als iemand vraagt wat jij graag zou willen, dan weet je het eigenlijk niet zo goed.
Jarenlang heb je misschien rekening gehouden met anderen.
Mooi natuurlijk, want dat zegt dat je een zorgzaam en betrokken persoon bent!
Maar bij wat nodig was om alles draaiende te houden, ben je jezelf aan gaan passen.
Je bent harder gaan zorgen, meer gaan begrijpen, meer gaan geven.
En gaandeweg ben je minder gaan voelen wat je zelf nodig hebt.
En dan ontstaat er een patroon waarin je steeds oppervlakkiger gaat praten. Je weet niet zo goed meer wat er echt in je leeft. Je kunt het dus ook niet vertellen aan de ander.
Waarom echte verbinding niet begint bij je partner
Wanneer mensen zich alleen voelen in hun huwelijk, richten ze zich vaak in eerste instantie op hun partner:
“Waarom luistert hij niet naar me?”
“Waarom begrijpt hij me niet? “
“Waarom sluit hij zich zo af?”
Dat zijn belangrijke vragen vanuit een gemis dat je ervaart.
Maar vaak ligt er een andere vraag onder:
“Kun jij voelen wat je nodig hebt?”
“Durf je uit te spreken wat je nodig hebt?”
“Kan jij verdragen dat er soms stilte is of onenigheid”?
“Kan jij trouw aan jezelf blijven wanneer je de verbinding daarmee kunt verliezen”?
Voor veel mensen die zich alleen voelen in hun huwelijk, ligt daar de echte uitdaging.
De verborgen patronen achter emotionele eenzaamheid in een huwelijk
Onder de emotionele eenzaamheid liggen vaak oude patronen verborgen die veel ouder zijn dan de relatie zelf.
Misschien herken je er eentje uit de volgende?
Je past je voortdurend aan, omdat je eigenlijk beter snapt wat een ander nodig heeft, dan wat je zelf nodig hebt. Je bent aan het redden en fixen. Je eigen behoeften schuiven steeds meer naar de achtergrond en uiteindelijk weet je niet zo goed meer wat je zelf nodig hebt.
Je vermijdt conflicten. Ruzie geeft je een onbehaaglijk en overspoelend gevoel waar je ver vandaan wilt blijven. Je probeert die spanning te vermijden door jezelf maar niet uit te spreken en door in te slikken wat je eigenlijk wilt of voelt. Daardoor blijft veel onuitgesproken en kan er niet echt verbonden worden.
Je zoekt bevestiging. Daardoor conformeer jij je aan je partner, zodat je het idee hebt dat je de moeite waard bent. Je gevoel van eigenwaarde is eigenlijk afhankelijk van hoe jouw partner op jou reageert.
Je trekt je terug. Omdat je al vaak teleurgesteld bent in het verbinden met je partner, probeer je het maar helemaal niet meer. Uit zelfbescherming trek je je terug. Veel veiliger.
Waarom individuele therapie een goede eerste stap kan zijn
Veel mensen denken dat relatietherapie direct de oplossing is.
Soms is dat ook zo.
Maar vaak is er eerst iets anders nodig.
Voordat je echt kunt verbinden met de ander, heb je echte verbinding met jezelf nodig. Daarom werk ik vaak eerst individueel met mensen die zich eenzaam voelen in hun huwelijk. Het gaat dan niet om het analyseren van de relatie of om de schuldvraag bij iets of iemand neer te leggen, maar om te onderzoeken:
- Welke patronen spelen er bij jou?
- Waar verlies jij jezelf?
- Wat voel jij eigenlijk en durf je niet uit te spreken?
- waar vraagt dat aandacht voor?
- Welke overtuigingen houden jou klein?
- Hoe kun je steviger gaan staan in jouw huwelijk, zonder hard of arrogant te worden?
Wanneer je antwoorden krijgt op deze vragen en je steviger gaat staan, verandert de manier waarop je aanwezig bent in jouw huwelijk.
Je wordt duidelijker, rustiger en authentieker.
Je neemt jouw plek in “als hulp tegenover hem”. (Zie Genesis 2:18)
De betekenis van het woord hulp vanuit het Hebreeuws is hier die van een gelijkwaardige gesprekspartner, een spiegel, een bevrager en een hulp elkaar ten goede.
En juist daardoor ontstaat er echte verbinding.
Van overleven naar authentiek verbinden
Werkelijke verbinding ontstaat niet door de juiste communicatietechnieken. Het ontstaat doordat je jezelf meeneemt en laat zien in je relatie.
Dan zeg je bijvoorbeeld:
“Dit raakt me.”
“Hier verlang ik naar.”
“Dit vind ik moeilijk.”
Zonder verwijt, zonder aanval of schuldvraag.
Zonder jezelf te verliezen.
Dat vraagt moed en dat kost energie.
De volgende stap: verbindende gesprekken als echtpaar
Wanneer een van de partners steviger gaat staan in zichzelf, ontstaat er ruimte voor de volgende stap:
Er komt ruimte om elkaar opnieuw te ontmoeten.
Niet meer als managers van het gezin, maar als als partners.
Elkaar echt zien en horen. Oordeelvrij en met oprechte interesse.
Communiceren vanuit liefde en waarheid en niet meer vanuit angst voor onverbondenheid en vanuit aangepaste rollen die je aanneemt om maar “verbonden” te blijven met de ander.
Wanneer praktische gesprekken weer gesprekken in liefde en waarheid worden
Praktische gesprekken blijven natuurlijk aanwezig en nodig in een huwelijk.
De kinderen moeten verzorgd worden.
De boodschappen moeten gedaan worden.
De rekeningen moeten betaald worden.
Maar wanneer er weer echte verbinding ontstaat, ontstaat er ook weer ruimte voor nieuwsgierigheid naar elkaar. Naar intimiteit en openheid. En dan kan je gaan voelen:
Ik ben niet alleen verantwoordelijk voor de relatie die we samen hebben opgebouwd. Ik wordt ook echt gezien en gehoord en we doen het samen.
Herken je jezelf hierin?
Voel jij jezelf ook alleen in je huwelijk?
Heb je het idee langs elkaar heen te leven en elkaar niet echt te ontmoeten?
Worden er wel twinseats uitgezocht en besteld, maar voeren jullie daarop geen gesprekken over de dingen waar het echt om gaat in het leven?
De oplossing begint niet bij het veranderen van je partner.
Verandering kan beginnen bij jezelf.
Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken
Als je merkt dat je jezelf kwijt bent geraakt in je relatie en als je verlangt naar verbinding, dan is een vrijblijvend, verkennend gesprek misschien iets voor jou?
In dat gesprek onderzoeken we wat er speelt en verkennen we wat voor jou passend zou kunnen zijn. Je hoeft niets te beslissen over je relatie. Het is een eerste stap in jouw gevoel van eenzaamheid serieus te nemen en te kijken hoe het anders kan.
Veel gestelde vragen
Is het normaal dat we alleen nog over praktische zaken praten?
Veel langdurige relaties komen in een fase terecht waarin praktische communicatie overheerst. Dat is op zich niet vreemd. Dat wordt problematisch wanneer er daarnaast nauwelijks nog gesprekken zijn over gevoelens, verlangens, zorgen en persoonlijke ervaringen.
Betekent dit dat onze relatie voorbij is?
Nee. Emotionele afstand betekent niet automatisch dat een relatie niet meer te herstellen is. Vaak is het een signaal dat er opnieuw aandacht nodig is voor verbinding. Het kan een begin zijn van een nieuwe, verdiepende fase in jouw huwelijk.
Waarom voel ik me eenzaam terwijl ik getrouwd ben?
Eenzaamheid ontstaat niet alleen door fysieke afwezigheid van de ander. Veel mensen ervaren juist eenzaamheid wanneer zij zich niet gezien, gehoord of begrepen voelen door hun partner, terwijl hij gewoon naast je op de bank zit.
Helpt relatietherapie bij emotionele eenzaamheid?
Dat kan. In sommige situaties is het echter waardevol om eerst individueel te onderzoeken welke persoonlijke patronen bijdragen aan de afstand binnen de relatie. Speciaal daarvoor heb ik het programma Verbinden in Liefde en Waarheid ontwikkeld.
